كُهن شهر

كهن شهر
من كه امروز سخن می گويم
قصهً شهر كهن می گويم
شهر من آينه تاريخ است
من از آيينه سخن می گويم
شهر‌من شهر كريم زند است
پای بر جای تر از الوند است
لهجه اش فارسی ِ آوايی است
زانكه با كُرد و لُرش پيوند است
شهر من شوكت ديرين دارد
قلعهً ويسه و رامين دارد
خشت هايی كه به نوش جان است
نقش انديشه و آيين دارد
دژ نسيان زده تقديم تو باد
ياد آتشكده تقديم تو باد
گرچه آتشكده اش ٬ خاموش است
قدمت ده صده تقديم تو باد
شهر آيينه بی مشتری ام
باچنين وصف ِ گران می خری ام !
آمدی گرد مرا پاك كنی ؟
يا كه زنگار ز رخ می بری ام
آنچه ٬ در وصف ملاير داريد
در سبد های سخن بگذاريد
بعد پالايش و تصحيح كلام
به خط خاطره ها ٬ بسپاريد
همايش ميان شهر ها ملاير ۷۹ دانشگاه آزاد